صورتگرى و كشيدن نقش انسان و حيوان نيز بود كه ريشه در احكام و مبانى اسلامى داشت . اين مورد در بعضى از مقاطع زمانى موجب ركود هنر نقاشى و متفرعات آن هم شد . تاثير اين ممنوعيت در مراكز مذهبى مخصوصا در مساجد به خوبى آشكار بود و هنوز هم هست . به همين دليل بتدريج خطوط ، اشكال هندسى و طرحهاى يادشده جاى نقاشىها را گرفتند و نقش گل و گياه بعنوان موتيف اصلى تزئينات بر روى كتيبه‌ها و سنگ مزارها حك گرديدند .